แต่งฟิคเวียนฮันเตอร์กันเหอะ *-*

ด้วยความคิดถึงฮันเตอร์จัด บวกกับอยากแต่งฟิคแต่ว่าขี้เกียจ เอ๊ย คงใช้เวลานานกว่าจะแต่งจบซักตอน

งั้นขอเป็นฟิคเวียนดีกว่า *-*

ระลึกชาติสมัยบอร์ดนี้มีแต่ HxH 5555+



ไม่จำกัดแนว ไม่จำกัดเรท เอาแบบใส่ได้เลยไม่มียั้ง

ถ้าให้เราเริ่ม รับรองว่าหาสาระมิได้ แน่นอนนนน



ช่วยๆกันหน่อยเน้อ







*************



Te legand of HxH





กาลครั้งหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้ ยังมีแมงมุมหนุมรูปหล่อสุดรั่ว นาม "คุโรโร่" สิงสถิตย์อยู่แถวๆป่ามายา แมงมุมคุโรโร่ชอบชักใยดักจับแมลงที่บินผ่านไปมาเสมอๆ แต่เขาจะเลือกกินเฉพาะแมลงหน้าตาดีเท่านั้น



มีอยู่วันหนึ่ง ผีเสื้อสีทองแสนสวยนาม "คุราปิก้า" บินหลงมา จริงๆคือเค้าแตกกลุ่มกับเพื่อนๆ (ประกอบไปด้วย กระต่ายกอร์น เหมียวคิรัวร์ และโฮ่งเลโลโอ) เพราะมัวแต่บินส่องกระจก หลงใหลในความงามของตนอยู่ อา... น่าเศร้าจริงๆ แต่ว่าผีเสื้อตัวนี้มีความเฉลียวฉลาดมาก จึงพยายามหลบเลี่ยงเส้นใยที่แมงมุมหื่นกามพยายามทักทอไว้ซะเต็มป่า



"ชิชะ เจ้าผีเสื้อตัวนี้ ไม่บินมาติดที่ใยซักที" แมงมุมหนุ่มออกอาการ'รมย์เสีย "เห็นทีชั้นคงต้อง..." เมื่อคืดแผนร้ายออก คุโรโร่ก็ยิ้มมุมปาก หึหึหึหึ อย่างชั่วร้ายเลวทรามอำมหิต กรี๊ดดด น่ากลัว



แผนของเขาคือ....



*****************





ว่าแล้วก็เชิญผู้กล้าแต่งต่อ 555+ (โยนระเบิดแล้วเดินจากไป)





--------------------

Fiction

ร่วมแสดงความเห็น

...

Haitoku no Honoo Oct 15 2007 12:54

แล้วตูจะมารับระเบิดทำไมฟ่ะ

แผนของเขาคือ.... ( ขี้เกียจคิด ข้ามไปเลย )

ก่อนที่จะได้เริ่มแผนการนั้นดันมีนักมายากลหนุ่ม(เหลือน้อย)นาม "ฮิโซกะ" มาซุ่มฝึกปาไพ่อยู่แถวนี้(แก่แล้วแต่ยังขยันฝึกอีก)มาโดนใยของ คุโรโร่ ขาดจนหมดทำให้ แมงมุมหนุ่ม ร่วงลงมาที่พื้น แต่ก็ซวยอีกเมื่อ ฮิโซกะ ที่เคี้ยวหมากอยู่ได้เกิดไอจน หมากที่เคี้ยวอยู่ กระเด็นออกจากปากไปโดนเจ้าแมงมุมเข้า(อนาจดี) เจ้าผีเสื้อได้เห็นก็รู้สึกสงสาร(สะใจลึก ๆ) จึงคิดที่จะลงไปดูอาการ(ซ้ำเติม) แต่แล้วก็มีสวิงอันหนึ่งมาจับเค้าไว้ เจ้าของสวิงอันนั้นคือ หนุ่มน้อยร่างกำยำสูง 3 เมตรนาม "บืสเก็ต"( หนุ่มจริง ๆ เหรอ ) ว่าแล้วเค้าก็จับผีเสื้อตัวนั้นยัดใส่กรง ซึ่งมีโฮ่งเลโลลีโออยู่ด้วย (มายังไงล่ะเนี่ย) แล้วหมุ่มบืสเก็ตก็ร้องเพลง"หนูมาลีจูงหมา"เดินพร้อมโดดสกิบไปด้วย

หนุ่มน้อย เค้าคิดที่จะ.............

/me โยนระเบิด

/me หายไปอย่างเร็ว
...

Bxyzic Oct 16 2007 09:54

ฮึ่ก....โดนระเบิดตัวเอง....

หนุ่มน้อย เค้าคิดที่จะ....ช่างมันข้ามไปก่อน

แมงมุมคุโรโร่เมื่อพยายามกระเสือกกระสนออกจากหมากฝรั่งชิ้นควายได้ก็ได้แต่นั่งสาปแช่งคนที่ถุยหมากฝรั่งลงมาก่อนที่จะกลับไปที่รังสลัดเรื่องซวยๆเมื่อกี้ไปซะแล้วนั่งสานใยด้วยเข็มถักโครเช เพื่อดักจับคุราปิก้า (นึกภาพยายแก่นั่งถักไหมพรมนะ) เขายิ้มไปถักใยไป ในหัวคิดถึง
ความอร่อยของคุราปิก้าที่เขากำลังจะได้ลิ้มลอง มันช่าง....อื้มมม....หอมหวาน....
กร๊อบ...สวบ...
พุ่มไม้ไหวแต่เสียงเพียงเล็กน้อยก็ทำให้แมงมุมคุโรโร่ออกจากภวังค์ ดวงตาดำขลับเริ่มมองหาเหยื่อพร้อมรอยยิ้ม...ร้อยยิ้มที่เยือกเย็น ในใจคิดคำว่า
"เสร็จข้า!!~"

ต่อให้ด้วยนะครับ หึหึ (ยิงอาก้าใส่แล้ววิ่งหนีไป)
***********************************
...

Haitoku no Honoo Oct 16 2007 11:15

ืทางด้าน กระต่ายกอร์น กะ เหมียวคิรัวร

เหมียวคิรัวร์ : โชดดีน่ะเนี่ยที่เรา 2 ต้ว หลบสวิงของหนุ่มน้อย!? คนนั้นได้
กระต่ายกอร์น : แต่โฮ่งเลโลลีโอ.........
เหมียวคิรัวร์ : ปล่อยเจ้าหมาหน้าแก่นั้นไปเถอะ ไม่ต้องสนใจ
กระต่ายกอร์น : แค่เค้าเป็นเพื่อนเราน่ะ
เหมียวคิรัวร์ : เพื่อนบ้าอะไรสร้างความเดือนร้อนให้อยู่เรื่อย
กระต่ายกอร์น : เอ้อ..............
เหมียวคิรัวร์ : ครั้งนี้ก็ดันไปปล่อยเบาใส่ขาเจ้าหนุ่มนั้น เจ้านั้นเลยโกรธไล่จับ
กระต่ายกอร์น : ............
เหมียวคิรัวร์ : แล้วยังวิ่งมาหาเราอีกเลยซวยคิดว่าเป็นพวกเดี่ยวกันอีก
กระต่ายกอร์น : มันก็....
เหมียวคิรัวร์ : ดีน่ะที่เรา 2 ตัวไวพอเลยหลบมาได้
กระต่ายกอร์น : แต่เราก็ควรที่จะไปช่วยน่ะ
เหมียวคิรัวร์ : อะไรน่ะ
กระต่ายกอร์น : ( จ้องมอง ไปที่ดวงดาของเหมียวคิรัวร์ อย่างมุ่งมั่น )
เหมียวคิรัวร์ : ( ถอนหายใจ ) ก็ได้
กระต่ายกอร์น : งั้นก็ไปกันเถอะ
เหมียวคิรัวร์ : จะไปยังไงล่ะ
กระต่ายกอร์น : ก็ไปทาง...............
( ก่อนที่จะได้พูดอะไร นักมายากลหนุ่ม(เหลือน้อย)"ฮิโซกะ" ก็ได้นั่งปั่นวีลแชร์ผ่านมาเห็น )
ฮิโซกะ : ( อืม ช่างเป็น กระต่ายกับแมวที่น่ากินอะไรอย่างนี้ ) <<< เสียงในความคิด
เหมียวคิรัวร์ กะ กระต่ายกอร์น : ( รู้สึกเย็นยะเยือก ขึ้นมาทันที )
ฮิโซกะ : ( ต้องปาไพ่ไปปลิดชีพมัน แสดงไพ่โจ้กเกอร์ ให้พวกมันเห็น ) <<< เสียงในความคิด
( ก่อนที่ฮิโซกะจะได้ปาไพ่ ก็ปรากฏว่ามีคนแ่ก่ที่สวมหน้ากากพิลึกโคตรติดเขาด้วย แล้วยังใส่ขุดสีแดงแจ้ เข้าไปหาพวก เหมียวคิรัวร์ กะ กระต่ายกอร์น )
ีคนแ่ก่ที่สวมหน้ากาก : พวกเจ้า 2 ตัว อยากได้พลังไหม อยากเป็นมนุษย์แบบข้าไหม
เหมียวคิรัวร์ กะ กระต่ายกอร์น : หา!?

ฝากต่อด้วย

/me ทำตัวให้กลม
/me โลว์ลิ่งแอ็กแท็ต
/me กลิ่งหายไป
...

Bxyzic Oct 16 2007 18:49

อ่อก(กระเด็นไป3เมตร)

ฟิ้ว...เสียงลมพัดพาเอาใบไม้ปลิวว่อนไปทั่ว ท่ามกลางความเงียบของคนทั้ง3 เหมียวคิรัวร์ก็เอ่ยขึ้นมาว่า
เหมียวคิรัวร์ : ลุง..เป็นใครน่ะ
กระต่ายกอร์น : คิรัวร์..โรคจิตแน่เลย
ไอ้โรคจิตที่สวมหน้ากากมีเขา : คะ...ใครโรคจิตฮ่ะ!! ไอ้เด็กไม่มีสัมมาคาราวะเน่ เดี๊ยะพ่อเสยด้วยเขาซะหรอก
งูฮิโซกะ : (ไอ้แดงแปร๊ดนั่น...ใครเนี่ย แดงได้ใจดีจริง มีคนโรคจิตขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ยหึหึ )
ไอ้โรคจิตที่สวมหน้ากากมีเขา : ตอบมาเร็วๆเซะพวกเจ้า 2 ตัว อยากได้พลังไหม อยากเป็นมนุษย์แบบข้าไหม
กระต่ายกอร์น : แล้วมนุษย์แบบคุณลุงเป็นยังไงล่ะครับ
เหมียวคิรัวร์ :+งูฮิโซกะ : (ชั้นก็อยากรู้)
ไอ้โรคจิตที่สวมหน้ากากมีเขา : ถามได้ดีมากเจ้ากระต่ายน้อยน่ารัก ผู้หล่อเหลาผู้มาพร้อมกับชุดแดงแสนเท่ห์และเขาอันแสนทรงพลังกว่าคนอื่น3เท่า เร็วกว่าคนอื่น3เท่า นามอันเกรียงไกรของข้าคือ ชาร์ อัลนา อ่อก!!
หญิงสาวปริศนา: จริงๆเลยหนีออกมาได้ยังไงเนี่ย
แล้วหญิงสาวลึกลับนางนั้นก็ลากซากของคนโรคจิตออกไป

เอาไปเลยยยย ฮ่าๆๆๆ
(ขว้างแห)



...

sandlock [Pet Of PRG] Oct 16 2007 19:14

ปลายนิ้วมือของหญิงสาวนางนั้นมีวงแหวนรูปร่างประหลาด พร้อมสายโซ่ที่เชื่อมกับคอของชายคนนั้น..เสียงโซ่ที่ดังกระทบกัน ทำให้บรรยากาศบริเวณนั้นเงียบ และวังเวงราวกับไม่มีใครอยู่เลย ได้ยินเพียงแต่เสียงลมพัดใบไม้ปลิวไปเท่านั้น

กระต่ายกอร์น : ผู้หญิงคนนั้น...แปลกดีนะ...
เหมียวคิรัวร์ : หืม...แปลกยังไงเรอะ?
กระต่ายกอร์น :ตา...ตาของเธอมีสีแดงลุกไหม้ราวกับเปลวไฟ ซ่อนอยู่หลังม่านตาสีดำน่ะสิ

/me มาทำให้เรื่องมั่วขึ้นแล้วโยนระเบิด =>w
...

Haitoku no Honoo Oct 17 2007 11:51

/me รับระเบิดแล้วเดาะ 1 ที

ที่ไหนสักแห่ง ( คิดไม่ออก ) มีซามูไรแม่ยกทิ้งนาม"โนบุนากะ" และสหายลิงกอลิล่าพูดได้(ด้วยเรอะ)นาม"อุโบ"
โนบุนากะบ่นกับเพื่อนลิงให้ฟังว่า "เฮ้อ....ทำไมชั้นต้องมาอบู่กับลิงอย่างแกด้วย"
ลิงอุโบ "ไม่รู้สิคนแต่งมันมั่วมาอย่างงี้ จะให้ยังไง"
ทั้ง 1 คน 1 ตัว "เฮ้อ............."
โนบุนากะบ่นอีกกับเรื่องอาวุธของคน "ทำไมดาบของชั้นถึงได้เป็นปังตอไปได้ฟะ พอจะฟันก็ดันกลายเป็นดาบใหญ่ กระดูกแทบหัก ( ปล่อยมือทันก่อนจะหัก )
ลิงอุโบ "ของชั้นมีแค่มือเอาไว้ชก แต่เผลอ ๆ หมัดชั้นก็พุ่งออกไปได้ด้วย ต้องวิ่งตามไปเก็บอีก จะมองอะไรมากก็ไม่ได้ เดี่ยวมีแสงพุ่งออกจากคาอีก ปวดไปหลายวัน"
โนบุนากะ : ช่างเถอะแล้วเราจะไปเก็บการ์ดที่ไหนกันดี
ลิงอุโบ : อ้าวไหนบอกว่าจะไปดวลวินนี่งกันไง
โนบุนากะ : เปลี่ยนแผนขี้เกียจจะจ่ายค่าเสียหาย( ชักปังตอไม่ไหว )
ลิงอุโบ : เอ้อ.......โทษที
โนบุนากะ : ไม่เป็นไรเราก็เพื่อนกันมานานแล้วนี้
โนบุนากะเกิดอาการหน้ามึด
ลิงอุโบ : เมื่อคึนก็ดื่มหนักไปหรือเปล่า
โนบุนากะ : ไม่มั้งสงสับจะเป็นน้ำชาเขียวที่น้อง คนนั้นเอามาให้ลอง
ลิงอุโบ : คุสุฮะดริงค์ น่ะเหรอ
โนบุนากะ : ใช่ ๆ นั้นแหล่ะ รสสุดบรรยายเลย
แล้วที่ 2 ก็เดินไปคุยไป จนไปพบกับเด็กชายคนหนึ่ง
เด็กชายคนนั้นกำลังดูมือถิอของตนอยู่
โนบุนากะเข้าไปทัก : ไอ้หนูแกมาทำอะไรแถวนี้
ลิงอุโบ : แกชื่ออะไร
เด็กชาย : ชิน ชิน อาซุกะ
โนบุนากะ : เอาล่ะชินนายจะไปกับเราไหม
เด็กชาย : อย่ามายุ่งกับผม
โนบุนากะ : งั้นก็ตายซะ
ว่าแล้วก็โนบุนากะก็ชักดาบออกมาหมายจะฟันเด็กคนนั้น แต่ดาบเค้ากลับขยายใหญ่ เค้าจึงปล่อยดาบออก ( ถึอไม่ไหว ) ดาบเล่มนั้นได้ทับเด็กคนนั้น บังเอิญเป็นด้านคมที่ลงไปทับ ชินก็เลยขาดเป็น 2 ท่อน
ชิน : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ลิงอุโบ : ตายง่ายจัง
โนบุนากะ : ไอ้ดาบบ้าเอ้ย

ฝากต่อด้วย.............

/me พักระเบิดด้วยเท้า
/me ไดร์วชู้ด
...

คาเมลคุง Oct 17 2007 17:39

ควันและฝุ่นก็ฟุ้งกระจากจากการใช้บังตอของโนบุดากะ ก็เห็นเงาลางๆของชายคนหนึ่งเดินมา

ลิงอุโบ: นั่นใคร โนบุนากะเจ้าดูซิ
โนบุดากะ: !!! มันเป็นใครกันเด็กนั่นก็ตายด้วยมือข้าแล้วนี่
ชายปริศนา : อยู่นี่นี่เองหาซะตั้งนาน ฉันเจอมันแล้ว ลุก~(ฮึๆๆ)(เสียงเด็หนุ่มม.ปลายใสๆ)

และแล้วควันก็จางไปโนบุนากะ กับลิงอุโบก็เห็นชายลึกลับนั่นกำลังคุ้ยซากศพ ของชิน-*- แล้วหยิบ....
หนังสือสีดำ!! มีอักษรเขียนบนหนังสือว่า DEHT NOTE แล้วเค้าก็หันมาหาโนบุดากะกับ ลิงอุโบ
พร้อมพูดว่า ฉันชื่อ ไลท์ ขอบใจที่ช่วยกำจัดเจ้าเด็กนี่ มันขโมยหนังสือฉันมา....

ลิงอุโบ: อะไรฟะ ... ใครถามชื่อเเก!!
ไลท์: เป็นไปได้อย่าทำไห้ฉันโกรธจะดีกว่านะ ...
โนบุนากะ : ทำไมเรอะ ถึงแกโกรธแกจะทำอะไรฉันได้ !! (เสียงเหยีดหยาม)
ไลท์ : ก็แกจะต้องตายหนะสิ!! เจ้า มนุษน่าโง่ แค่ฉันรู้ชื่อเเก แกก็จบแล้ว(เสียงนิ่งมากกก)
โนบุนากะ : หืม? (หันไปมองลิงอุโบ)
โนบุนากะ/ลิงอุโบ : ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โนบุนากะ: แกจะมาทำไรฉันแกจะมาใช้เน็นประเภทใหนกันว๊ะแค่รู้ชื่อแล้วฆ่า ฉันเนี่ย
โนบุนากะ: เอาซิวะฉันชื่อ โนบุนากะ นามสกุล~~~~ (เอาเป็นบอกความจริงไปละกัน-*-)
ไลท์:แล้วแกจะได้เห็นดี!!

แล้วไลท์ก็กางสมุทสีดำนั่นออกแล้วก็เขียนชื่อโนบุนากะลงไปพร้อมพูดว่า...แกมีเวลาเหลืออีก45 วินาทีที่จะโหยหวน .........

20วิผ่านไป.........................

โนบุนากะ : ..........(เหงื่อไหล..)
ลิงอุโบ: เเก จะไปเชื่อคำพูด บ้าๆอย่างคน ที่แกไม่รู้จักเรอะ โนบุนากะ แกก็จักการมันเลยซิ
โนบุนากะ:...เออใช่ งั้น..ค่าที่มันกล้าลองดีกะฉั๊นมันต้องตายยยยยยยย

35วินาทีผ่านไป................


แล้วโนบุนากะก็หยิบบังตอขึ้นมาพร้อมกระโดด เข้าไปที่จะฟัน..ไลท์....

45วิ.นา ที.......(ครบกำหนดเวลา)

โนบุนากะที่กำลังกระโดดก็ล้มลง....

ลิงอุโบ:..........................เฮ้ยโนบุนากะ...แกอย่าทำล้อเล่นซิว๊ะ....
ไลท์: ฮึๆๆ~~ มันคงจะใกล้ตายไปแล้วหละ......บอกแล้วไงว่าอย่าให้ฉันโกรธ.....

แล้วไลท์ก็เดินจากไป............

โนบุนากะ:....อ๊ากกกกกก(ล้มตั้งนานพึ่งจะร้อง-*-)

......................


ฝากต่อด้วยค๊าฟ-*-แฮะๆ
----------------------------------
รุสึกจะเอาเรื่องอื่นมายำด้วยซะและอิอิ -*- แล้วสรุปโนบบุนากะนี่ตายปะ-*-แฮะๆ
...

Bxyzic Oct 18 2007 08:22

กลับไปที่ ผีเสื้อคุราปิก้าที่โดนเด็กหนุ่ม(!?)ร่างกายกำยำนามบิสเก็ตจับไป
ผีเสื้อคุรา: เฮ้ เจ้าหมาเบ๊อะ
ผีเสื้อคุราปิก้าร้องเรียกหมาน้อย(น้อย!?)เลโอลีโอ ที่เดินทอดน่องทั้ง4อย่างสบายอารมณ์
ผีเสื้อคุรา: ไอ้หมาบ้า ไอ้หมางี่เง่า ไอ้หมาประสาทกลับ ไอ้....หันมาทางนี้หน่อยซิโว๊ยย!!!
ผีเสื้อคุราปิก้าก็ยังคงพยายามต่อไป~

++++++++
มีเวลาแปปเดียวเองได้ไม่เยอะ แต่ต่อทีน้า
(ยิงตอปิโด)
...

Haitoku no Honoo Oct 18 2007 12:10

โดนตอปิโด เสียหาย 2983 Points

กลับไปที่โนบุนากะ

ทานูกิ/-คา-มิก/คมิก -....-แล้วไลท์ก็กางสมุทสีดำนั่นออกแล้วก็เขียนชื่อโนบุนากะลงไปพร้อมพูดว่า...แกมีเวลาเหลืออีก45 วินาทีที่จะโหยหวน .........

20วิผ่านไป.........................

โนบุนากะ : ..........(เหงื่อไหล..)
ลิงอุโบ: เเก จะไปเชื่อคำพูด บ้าๆอย่างคน ที่แกไม่รู้จักเรอะ โนบุนากะ แกก็จักการมันเลยซิ
โนบุนากะ:...เออใช่ งั้น..ค่าที่มันกล้าลองดีกะฉั๊นมันต้องตายยยยยยยย

35วินาทีผ่านไป................


แล้วโนบุนากะก็หยิบบังตอขึ้นมาพร้อมกระโดด เข้าไปที่จะฟัน..ไลท์....

45วิ.นา ที.......(ครบกำหนดเวลา)

โนบุนากะที่กำลังกระโดดก็ล้มลง....

ลิงอุโบ:..........................เฮ้ยโนบุนากะ...แกอย่าทำล้อเล่นซิว๊ะ....
ไลท์: ฮึๆๆ~~ มันคงจะใกล้ตายไปแล้วหละ......บอกแล้วไงว่าอย่าให้ฉันโกรธ.....

แล้วไลท์ก็เดินจากไป............

โนบุนากะ:....อ๊ากกกกกก(ล้มตั้งนานพึ่งจะร้อง-*-)

......................


ขณะที่ลิงอุโบกำลังร้องไห้ถึงเพื่อน ในร่างของโนบุนากะก็ได้เกิดปฎิกิริยาทางเคมี( อะไรก็ช่างไม่รู้เรื่องเคมี )อาจเป็นเพราะคุสุฮะดริงค์ ที่เค้าดื่มเข้าไป ทำให้เค้ากลับมาจากความตายได้

โนบุนากะ : นี้ชั้น..........
ลิงอุโบ : นี่นายยังไม่ตาย

ขณะนั้นก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหา

ชายหนุ่ม : พวกคุณ 2 คน?? เคยเห็นคนในรูปนี้ไหม
ทั้ 2 ดูรูป
ลิงอุโบ : จำได้ไอ้เจ้านี้แหล่ะที่มันจะฆ่าเพื่อนชั้น
ชายหนุ่ม : มันมีหนังสือเล่มดำ ๆ ด้วยใช่ไหม
โนบุนากะ : ใช่
ได้มีสัญญาณเพจมาหาชายหนุ่ม ( ยังจะมีเพจให้อีกเหรอ )
ชายหนุ่มได้ใช้โทรศีพท์ติดต่อใครบางคน
ชายหนุ่ม : เต้าไปทางไหน
ลิงอุโบ : ทางนั้น
ชายหนุ่ม : ท่านสารวัตร เรารู้ตัวคนร้ายแล้ว เดี๋ยวผมจะคามไป


ที่ไหนสักแห่ง ( อีกแล้วครับท่าน )

ในร้านอาหารกลางแจ้ง( มันมีในร้านด้วยเหรอ ) แดดส่องทั่วถึง เปิดแอร์ 32 องศา ( เปิดทำไมฟ่ะ )

เจ้าของร้าน : เฮ้ย เปิดเพลงอะไรของแกฟะ
พนักงาน : เพลงของ........( นึกอะไรได้ก็ใส่ไป )ครับ
เจ้าของร้าน : เปลี่ยนไปเปิด แจ๋วโปรเจ็ค เอ้ย แจมโปรเจ็ค ซิฟ่ะ
พนักงาน : ได้ครับ ( แจมโปรเจ็ค มันเพราะตรงไหนฟ่ะ )

มาจิ : นี้ชิซึคุเธอมาเป็นพนักงานร้านนี้เหรอ
ชิซึคุ : ค่ะ เป็นพนักงานทำให้ร้านสะอาด
ฟิงค์ : ให้ร้านสะอาด ?? ไม่ใช่ ทำความสะอาดเหรอ
ชิซึคุ : คือ มักจะมีลูกค้าตายไม่ทราบสาเหตุ เพราะไปสั่งน้ำเขียวบำรุงสุขภาพเข้า
เฟย์ตัน : น้ำอะไรล่ะน่ะ
ชิซึคุ : เอ้..................รู้สึกจะเรียกว่าคุสุฮะดริงค์มั้ง
มีลูกค้ารายหนึ่งล้มลงน้ำลายฟูมปาก
ชิซึคุ : ขอตัวไปทำงานก่อนนะ ค่ะ
มาจิ : อืม ว่างแล้วค่อยมาคุยกัน
ชาร์แน็ค : แล้วโบโรโนนอฟกับกอลโทปี้ล่ะ ?
ฟิงค์ : รู้สีกว่าจะไปชกมวยแถวไหนสักแห่งแถว ๆ ตะวันออกไกลน่ะ
มาจิ : แล้วเป็นไงบ้าง
ฟิงค์ : เจ้ากอลโทปี้มันโทรมาบอกว่าแพ้
ชาร์แน็ค : อย่างคุณโบโรโนนอฟนี้นะแพ้ แพ้ได้ไงกัน
ฟิงค์ : รู้สึกว่าจะไม่ได้แสดงความสามารถได้อย่างเต็มที่ เพราะกรรมการกับคนดูเค้ารับไม่ได้กับตอนที่เค้าเอาผ้าพันแผลออก ก็เลยต้องพันไว้อย่างนั้น
มาจิ : แต่เรื่องฝีมือก็ไม่น่าจะแพ้นี้นา
ฟิงค์ : แชมป์เจ้าบ้านรู้สึกจะชื่อ มาคุทาคา โจระโป สิงห์ผจญทะเล ( มั่วเกินไปแล้ว ) อะไรนี้แหละ โดนหมัดเดียวน็อคเลย
ชาร์แน็ค : ว่าแต่เมื่อคนออนเกมแร็คกันหรือเปล่า เห็นว่าให้เล่นฟรีแล้วนี้
มาจิ ฟิงค์ เฟย์ตัน : ออน
ชาร์แน็ค : ได้เจอคนเล่นใช้ชื่อ คุโรโร่ หรือเปล่า
มาจิ : เจอสิ
เฟย์ตัน : ไอ้เรากะจะเจ้าไปเกรียนเทพซะหน่อย
ฟิงค์ : แต่โดนเจ้านี้ตัดหน้าไปซะก่อน
มาจิ : ทั้ง ลูท แจม สแกรม ด่า โกง บอท มันทำได้ทุกอย่างจริง ๆ ตามไม่ทันเลย
เฟย์ตัน : แจ้ง GM ไปก็ไม่เห็นจะทำไรได้เลย
ชาร์แน็ค : น่าจะชวนเข้าตี้นะ

หมดมุขแล้ว ฝากต่อด้วย

/me ยิงกระสุนไข่เน่า
...

คาเมลคุง Oct 18 2007 19:42

ชาเน็ค: .....นั่นใครเข้ามาในร้านอะ ชิซึคุ ไปดูหน่อยซิ...

ทันใดนั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาผู้หญิงคนนี้มีผมสีทอง ยาวลงมา ใส่ชุดสีดำ แล้วก็ถือหนังสือที่เขียน ด้วยภาษาแปลกๆ สีดำ พร้อมกับพูดว่า ขอ.น้ำแอปเปิ้ลหน่อยคะ ..

ชิซึคุ : คะใด้แล้วค่า น้ำแอปเปิ้ล

ทันไดนั้นน้ำแอปเปิ้ลก็ลอยขึ้นแล้วน้ำก็หายไปทั้งแก้วเหลือเพียงแค่ แก้วปล่าวใบนึง
ทุกคนที่เห็นเหตุการทั้งชิซึคุ ฟิงคื มาจิ ก็ต่างลุกขึ้นมาตั้งรับ ด้วยเน็น
แล้ว ชิซึคุ ก็เอาเครื่องดูดฝุ่นมาจ่อหน้า ผู้หญิงปริศนา แล้วผู้หญิงปริศนาก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็วว่า
"ฉันไม่ใช่คนร้ายคนไม่ดีนะคะ ฉันชื่อมิสะ มิสะคะ ไอดอลไง ฉันมาเพื่อนตามหาแฟนชั้นซึ่งเค้าพึ่งโดน คนแต่งฟิคคนที่แล้วสั่งให้มีตำรวจไปตามล่าอะคะ "

มิสะ มิสะ : อย่าทำอะไรฉันค่ะ.. ฉันมาดี
ชิซึอุ: เอใช้เน็นอะไรเมื่อกี้น้ำผลไม่ถึงใด้หายไป ...
มิสะ มิสะ: อ๋อนั่นมันยมทูต หนะคะพูดไปพวกคุณคงไม่เชื่อ หรอกคะ คุณฟิงค์ คุณมาจิ คุณชาเเน็ค ไม่ต้องระวังตัวขนาดนั้นก็ได้

คุณฟิงค์ คุณมาจิ คุณชาเเน็ค: เฮ้ยรู้ชื่อฉั้นใด้ไง ...........เอเป็นเน็อะไรกันแน่!!
คุณฟิงค์ คุณมาจิ คุณชาเเน็ค: ยมทูติเรอะ ไร้สาระรึไง พวกเราไม่ใช่เด็กนะ

คุณฟิงค์ คุณมาจิ คุณชาเเน็ค: พวกเราจัดการ ยายนั่นเลย !!...

มิสะ มิสะ: อ๊าไม่น๊า..................ฉันไปทำอะไรไห้...

ทันใดนั้นชิซึอุกำลังจะใช้เครื่องดูดฝุ่นฟาด มิสะ แต่!!ก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาในร้าน ด้วยความที่ว่า ชิซึอุเป็นพนกงานต้อนรับ ระบบออโต้จึงทำงาน ..เอจึงพูดออกมาว่า"ยินดีต้อนรับค่าจะรับอะไรดีคะ" แล้วชอซึอุก้เห็นชายร่าง สูงเพรียว ร้องฮึๆ อยู่ในลำคอ แลวชาจคนนั้นก็พูดว่า
"เหล่าหนุมพวกคลั่ง ใคล้ หนุ่มสาว แว่นทั้งหลายเอ๋ยจงมา ยอมสยบแทบเท้าข้า ฮ่าๆ.."
พอชายลึกลับพูดจบก็เห็นสาวน้อย ชิซึอุ ใส่แว่นทำท่าคิคุ
แบบไม่ใด้ตั้งใจถือเครื่องดูดฝุ่นชายลึกลับจึงเข้าไปพูดกับบชิซึอุว่า
"เอ่อผมชื่อ Bxyzic เป็นราชาของสมาพันธ์รักคนใส่แว่น กำลังตามหาสาว แว่นน่ารักอย่างคุณเพราะงั้นเข้าสมาพัธืผมเถอะนะ" ( Bxyzic รีบพูดอย่างนวดเร็ว)

Bxyzic : ว่าไงคับ......
ชิซึอุ;....เอ่อ.....(ในใจ: นี่ใครปล่อยคนบ้ามาเนี่ย..)

แล้วทันใดนั่น มิสะก็ รีบหนีออกจากร้านระหว่างหนีไปกระแทก Bxyzic แล้วก็เสียการทรงตัว หน้า Bxyzic ดันไปซุกอยู่ที่...
หน้าอก!! ของชิซึอุ ... แล้วระบบออโต้ของชิซึอุ. ..ก็ออกมาจึงเอาเครื่องดูดฝุ่นในมือ
มา...ฟาด Bxyzic เลือดของ Bxyzic ก็พุ่งออกมา จากหัวเหมือนท่อน้ำแตก
ต่อด้วยดับเบิ้ลเเอ็ทเเท็ก เป็นท่าคอมโบของ ชิซึอุ ลงด้วยศอกเท้า ไม้กวาด ที่ดูดฝุ่น -*- (พอแล้วมั้ง)
จน Bxyzic ลงไปจมกองเลือด แลวชิซึอุก็ทำความสะอาดด้วยเครื่องดุดฝุ่น เครื่องดูดฝุ่นของเธอกิน
ศพของ Bxyzic เข้าไป มิสะที่กำลังวิ่งดันหันกลับมาดูพอดี เอจึงตกใจกับสิ่งที่เห็น
เธอรีบ คว้าสมุทสีดำของเธอ ขึ้นมา (มันคือเดธโน๊ต-*-) แล้วเอก็ใช้ดวงตายมทูต
แล้วเขียนอะไรบางอย่างลงไปในเดธโน๊ต.......................

พอและฝากต่อด้วยยยย----------นีค๊าฟใด้เผา Bxyzic ก็ดีใจและคิคิคิ
--------------------------------
ตอนแรกกะจะเขียน ให้เห็นภาพพจของ Bxyzic ที่จมอยู่ในกองเลือดมากกว่านี้
แต่ว่า ช่างเหอะอิอิ รับต่อด้วยอยากรู้นักว่าต่อไปใครจะเเต่งยังไงมิสะเขียนอะไรลงไปต่อด้วยน๊าอยากรู้อิอิ
...

Bxyzic Oct 19 2007 09:30

เสียมู้ดหมดเลย(- -'') แต่ก็ยังดีที่บอกว่าสูง...อย่าให้ถึงทีผมบ้างแล้วกัน

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+++-+-+-+-+-++--++--+

ความเดิมตอนที่แล้ว

แล้วทันใดนั่น มิสะก็ รีบหนีออกจากร้านระหว่างหนีไปกระแทก Bxyzic แล้วก็เสียการทรงตัว หน้า Bxyzic ดันไปซุกอยู่ที่...
หน้าอก!! ของชิซึอุ ... แล้วระบบออโต้ของชิซึอุ. ..ก็ออกมาจึงเอาเครื่องดูดฝุ่นในมือ
มา...ฟาด Bxyzic เลือดของ Bxyzic ก็พุ่งออกมา จากหัวเหมือนท่อน้ำแตก
ต่อด้วยดับเบิ้ลเเอ็ทเเท็ก เป็นท่าคอมโบของ ชิซึอุ ลงด้วยศอกเท้า ไม้กวาด ที่ดูดฝุ่น -*- (พอแล้วมั้ง)
จน Bxyzic ลงไปจมกองเลือด แลวชิซึอุก็ทำความสะอาดด้วยเครื่องดุดฝุ่น เครื่องดูดฝุ่นของเธอกิน
ศพของ Bxyzic เข้าไป มิสะที่กำลังวิ่งดันหันกลับมาดูพอดี เอจึงตกใจกับสิ่งที่เห็น
เธอรีบ คว้าสมุทสีดำของเธอ ขึ้นมา (มันคือเดธโน๊ต-*-) แล้วเอก็ใช้ดวงตายมทูต
แล้วเขียนอะไรบางอย่างลงไปในเดธโน๊ต.......................

ในเดธโน๊ตนั้นมีชื่อที่เขียนด้วยปากกาสีม่วง(ส่อ!!)ว่า
"Tanuki..สาเหตุการตาย ถูกรถเข็นเด็กทับ กระเด็นไปโดนเสาไฟฟ้า โดนแมวเหยียบและสุดท้ายโดนจักรยานเด็กเล่นทับเสียชีวิตอย่างน่าอนาจ...(กร๊ากก) เวลาการตาย xx.xx"
แล้วนาย Tanuki ที่แอบจ้องชิซึคุอยู่ข้างถังขยะใบเบ้งก็ถูกรถเข็นเด็กที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงพุ่งเข้าชน!! ร่างของTanuki กระเด็นไปชนเสาไฟฟ้าหน้าร้าน! แล้วร่วงไปกองอยู่กับพื้น...คนในร้านต่างสะดุ้งตกใจก่อนที่จะวิ่งออกมาดูเหตุการณ์ แล้วภาพสุดท้ายที่นายTanukiได้เห็นคือ นางฟ้าสาวแว่นแสนโมเอะ...ชิซึคุ..ก่อนที่จะโดนแมวน้อยน่ารักนาม เหม่งจ๋าย แมวน้อยของ Bxyzic เหยียบเสียชีวิต...เอาล่ะเรามาอุทิศส่วนกุศลให้นาย Tanki กันเถอะ (ทั้ง Haitoku no Honoo sandlock [Pet Of PRG] และ Bxyzic(!?) ต่างมายืนไว้อาลัยให้กับ นายTanuki หน้าร้านนั่นเอง)
คุณชาเเน็ค: น่าสมเพชเนอะ...โดนแมวเหยียบตาย...(พลางมอง Tanuki อย่างสมเพช)
Bxyzic: นั่นน่ะสิ...เสียลูกสมาพันธ์ไปอีกคน เฮ้อ...
คุณมาจิ: นาย...ตายไปแล้วไม่ใช่เรอะ(ถอยห่างพรวดๆ)
Bxyzic: หึหึ ตราบใดที่ความปราถนาของผมยังไม่สำเร็จผมก็ไม่มีวันตายยย!!!
Haitoku no Honoo: ความปรารถนาของนายคืออะไรเหรอ(แสดงสีหน้าหื่นกระหาย เฮ๊ย สีหน้าอยากรู้อยากเห็นอย่างเต็มที่)
Bxyzic: อยากรู้เหรอ?
ทุกคน: อืม!! (พยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง)
Bxyzic: ความปรารถนาของผมคือ การสร้างโลกที่มีแต่หนุ่มแว่นและสาวแว่นนน!!!
ทุกคน: หา!!!

-------------------------------------------------------------------
พอใจแระ..ต้องขอบคุณHaitoku no Honoo sandlock [Pet Of PRG] ด้วยที่อุส่ามาร่วมวงกัน
ไม่มีเวลาแล้วไปล่ะน้า(ยิงระเบิดตด)555+

...

คาเมลคุง Oct 22 2007 19:50

ทันใดที่ Bxyzic พูดจบ ชิซึอุก้พูดต่อว่า ใครที่บังอาจลวนลามชั้นมันก็ต้องตายเหมือนกัน!!!
ชาแน็ค จับ Bxyzic เดี๋ยวนี้!!... รอก่อนเถอะBxyzic เเล้วฉั้นจะจัดการกับแกไหม่.....
แล้ว ชิซึอุก็หันควับไปทาง...มิสะ ...พร้อมพูดว่า

ซิซึอุ: มิสะเธอเอาเจ้าหนังสือนั่นมาให้ฉั้นดีดีซะไม่งั้นฉั้นจะฆ่าเธอวะเดี๋ยวนี้.....
มิสะ:........

แล้วมิสะก็ฉีกกระดาษไห้ ชิซึอุไปหลายแผ่น เมื่อชิซึอุจับกระดาษปุ๊ป เธอก็ตกใจแล้วล้มลงพร้อมพูดว่า
ปะปะปะ ปีศาจ....... เมื่อเธอพูดจบปีศาจตนนั้นก็แนะนำตนเองว่า ฉันไม่ใช่ปีศาจ ฉั้นชื่อเรม เป็น ยมทูติ
ใครที่เจ็บเดธโน๊ต จะมองเห็นฉั้นเท่านั้น......

...

คาเมลคุง Oct 22 2007 19:52

ชิซึอุ: เธอไปได้แล้วมิสะ แล้วเอายมทูติของเธออกไปด้วยก่อนที่ฉั้นจะพลั้งมือฆ่าเธอ......

แล้วมิสะก็รีบวิ่งออกไปนอกร้านทันที ......
ทันไดนั้นก็มี เด็กตัวเล็ก คนนงนามว่าโมกุล พ่งลงมาชน หลังคาร้านแล้วหล่นลงมาข้างศพของ Tanuki
โกลจึงร้องลั่นด้วยความตกใจ....... แล้วด้วยความเวทนาจึง เอาดราก้อนบอลออกมาแล้วขอพรว่า
ให้ศพของคนผู้นี้ฟื้นขึ้นมาเหมือนปกติด้วยเถิด....แล้วทันใดนั้น Tanukiก็ฟื้นขึ้นมาทันที....
พร้อม เหาะหนีไปกับโมกุลด้วยเมฆสีทองไป ที่อื่นทันที(หนีโลดเดี๋ยว Bxyzic มันจับตูมาฆ่าซ้ำซากอีกคิคิคิ-*-)
แล้วTanukiกับ โมกุลก็หายไปในพริบตา แล้วมิสะที่หนีไปนอกร้านนั้นก็ใด้หยุดวิ่งลงแลวบ่นพึมพำว่า
"ยัยชิซึอุ คิดหรือว่าจะฆ่าฉั้นง่ายๆ มาขู่ฉันเหรอเธอต้องเจอดีกับฉั้นแน่ ใช่ไหมเรม..."
แล้วมิสะก็เอาเดธโน๊ตของเธอขึ้นมา เขียนว่า
...

คาเมลคุง Oct 22 2007 19:54

... ชิซึอุ..สาเหตุการตาย.... เอากระดาษขึ้นมาเขียน ชื่อและ สาเหตุการตาย ให้อนาถที่สุด ทุกคนที่เธอเห็นในร้าน ยกเว้นคนที่เธอจับไว้ แล้ว ให้ เธอ เอาคนที่เธอจับไว้ไปตรึงบนไม้กางเขน มัดด้วย โซ่เหล็ก อย่างหนาแน่น
แล้วชิซึอุ ก็ไปต้มมาม่าที่เดือที่สุด มาราด น้องชายของคนที่เธอจับไว้ พร้อมด้วยจูบแบบดูดดื่มแล้ว กัดลิ้น!!
ให้ขาดพร้อมด้วย จัดการให้เอาปริง ดูดเลือดมา ใส่ก้น ลงไปทางทะวาลหนัก แล้ว เอาเห็บ และแมงมุมหย่อนลงไปในกางเกงใน ที่พองด้วยมาม่า และ เอา กกน.ที่ ชิซึอุใส่ทำสติติ ไม่ซัก4เดือน อุดปากของ คนที่เธอจับไว้
แล้วให้มีหมามา กระโดนกัด ** จนขาดแล้วคาบไป จนคนที่โดนจับสิ้นใจ.....และชิซึอุก็หัวเราะด้วยความตาย
ของคนที่โดนจับอย่าน่าสมเพศ สำลัก น้ำลายตาย....

ทันใดนั้น
สิ่งที่มิสะเขียนก็เป็นความจริงขึ้นมา...

ชิซึอุ: เอทำไมลายมือเราเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยสวยเลยน๊อ
มาจิ: ก็เธอไม่ค่อยคัดลายมือ เลยนี่นา ชิซึอุ
ชิซึอุ: เออใช่เดี๋ยวนี้เราก็ไม่ค่อยคัดลายมือเลยนี่นางั้นคัดลายมือหน่อยดีกว่างั้นชั้นเขียนชื่อทุกคนลงไปละกัน

และทันไดนั้นชิซึอุก็เขียนชื่อทุกคนลงไปในกระดาษเดธโน๊ตโดยไม่รู้ตัว

ชิซึอุ: โหยและแล้วเราก็ลายมือดีขึ้นมาเเล้วงั้น เว้นบรรทัดลงมาซักบันทัดเขียนอาการของคนหลังโดยยาพิษของ
ชาร์แน็ค (ที่เขียนเพราะคัดลายมือนะบังเอิญจิงๆ)

...

คาเมลคุง Oct 22 2007 19:55


ชิซึอุก็เขียนว่า ปวดอึตาลายสำลักน้ำลาย เวียนหัว ตด สำลักอุสุจิ อึขึ้นสมองตาย!!
แล้วทันใดนั้นทุกคนก็มีอาการ ดังที่ชิซึอุ เขียนไว้ ตายหมดทุกคน แล้วชิซึอุก็ตกใจมาก พอมามองดูกระดาษที่ตน
ใช้เขียนก็ทราบทันทีว่า ตนเป็นคนฆ่าทุกคนชิซึอุก็เป็นบ้าทันที................
(ความปราถนาของมิสะก็เป็นตามจิงไป1ประการ)
แล้วชิซึอุก็จับ Bxyzic ที่สลบอยู่มามัดที่ไม้กางเขนอันสวยงามแต่เล็กไปนิดส์นึง
ด้วยความที่ว่า Bxyzic สูงเพรียวเกินไปจึง ใช้ไม้กางเขนไม่ใด้
จึงเปลี่ยนไม้กางเขนที่เต็มไปด้วยหนามแต่ใหญ่ ใช้มัดBxyzic แทน แล้วเธอ จึงไปต้มมาม่า
Bxyzic ก็ฟื้นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด จากหนาม แลวก็โดนราดด้วยน้ำมาม่า

Bxyzic: ทะทะทะทะะ เธอจะทำอะไรหนะ ..............(หน้าซีดเพราะเห็นถ้วยมาม่า)
ชิซึอุ: ก็เราจะสนุกด้วยกัน2คนไงค๊า(เสียงหวาน)
...

คาเมลคุง Oct 22 2007 19:56

ด้วยเสียงหวานของชิซึอุ ทำไห้Bxyzic หื่นกระหาย...อย่างเต็มที่ (ในหัวของBxyzicคิดไปไกล)

Bxyzic:ก็ได้ครับเบาๆนะ คัฟ อา ....(ทำเสียงหอบไม่มีเเรง).


แล้วชิซึอุก็สาดด้วยมาม่าในบัดดลที่เป้า

Bxyzic: เฮือก!!!! โอ๊ม่ายยยยยยยยยยยยอ๊ากกกกกกกกกก....เจ้าโลกฉ๊านนนนนน (สลบ)
ชิซึอุ: อย่าพึ่งหลับซิค่ะ....(เสียงเซ็กซี่แล้วยื่นหน้าแนบชิดกับBxyzic)

ด้วยความหื่นกระหายของBxyzic จึงทำไห้ฟิ้นขึ้นมาอีก แลว ชิซึอุก็จู่โจมจูบลงไปเลย ทำไห้Bxyzicตกใจตาลอยแล้ว ก็โดน ชิซึอุกัดลิ้น จนขาด..เฉื๊อะ!! อ๊ากกกกเสียงของBxyzic ก็โหยหวนออกมา........และหายไป
แล้วชิซึอุก็เอาปริงไป ชาแน็ค เตรียมไว้เป็นยาพิษ มาใส่ลงไปในก้นของBxyzic แล้วมันก็เลื้อยลงไปไนทวารหนัก
ด้วยความเจ็บปวดของBxyzic ที่ไม่มีเสียงจะร้องอีก......ก็ได้แต่นิ่งไปด้วยความเจ็บปวด
แล้วชิซึอุก็เอาเห็บและแมงมุมหย่อนลงไป ในก้นของBxyzic ด้วยความ ทรามานหนักBxyzicจึงร้องออกมา
อย่าง โหยหวน อ๊ากกกกกกกก
...

คาเมลคุง Oct 22 2007 20:21

แล้วชิซึอุ ก็ลำคาญเสียง ของBxyzic จึงใด้ถอดกางเกงในแล้ว จับยัดปากของBxyzic
แต่มันกลับทำไห้Bxyzic รู้สึกดี น้ำสีแดงใหลออกมาจากจมูกของBxyzic อย่างรวดเร็ว
ด้วยความหื่นของBxyzic ก็มีหมาตัวหนึ่งชื่อ หมูหย๋อง สัตว์เลี้ยงของTanuki...กระโดดเข้าไปงับ น้องชายของBxyzic จนขาดแล้วเอาไปหม่ำต่อหน้า Bxyzic Bxyzicที่เพียงมองจน สิ้นใจ......
ชิซึอุก็ดูแล้วหัวเราะด้วยความสมเพศแล้วก็สำลักน้ำลายตาย -*-


..ตอเลยคับ............
---------------
ราชาBxyzic ค๊าฟหนูผิดไปแล้วว อย่าล้างแค้นหนูอีกเลยคิคิ
...

Bxyzic Oct 24 2007 09:21

นาย......หึหึ...หึหึหึ..ฮ่าฮ่าฮ๋าฮ่า(บ้าไปแล้ว) คอยดู...หึหึ
-*-*-*-*-*-**-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

เมื่อชิซึคุลำสักนำลายตายแล้วนั้นร่างของBxyzicก็เลือนหายไปกลายเป็นร่างของTanukiแทนที่ งงกันล่ะซิ งงใช่มะ งั้นสุดหล่อคนนี้จะย้อนความให้

Reply-12

ในขณะที่Tanukiกำลงัจะเกาะเมฆของโงกุนหนีไปนั้นBxyzicก็ได้ใช้วิชาประหลาดที่ฝึกฝนอยู่ในบู๊ตึง เส้าหลินและฝึกกับอาจารย์รูปหล่อนาม ไซมึ้งซวยเซาะ!!!(เกี่ยวไหม? พล่ามไปโน้น) สรุปก็แค่ใช้เชือกที่หล่นอยู่แถวๆนั้นโยนไปคล้องขาTanukiไว้แล้วดึง!! Tanukiผู้น่าสงสารมีอันต้องซวยซ้ำซวยซ่อนซวยซ่อนเงื่อน หัวกระแทกพื้นสลบไป Bxyzic ผู้ชาญฉลาด(แต่โง่วคณิต- -) จึงร่ายมนต์ลวงตาให้Tanuiกลายเป็นBxyzic แล้วBxyzicตัวจริงก็บินหนีไป~
+-+-+-+--+-+-+++-+-++-+++--+-++-++--+
ออกจากโรงบาลแล้วว(ยัตต้าา!!!) รีบๆมาแต่งต่อเลยนะครับบบ


...

Haitoku no Honoo Oct 25 2007 11:20

กลับไปที่ ผีเสื้อคุราปิก้า (ลิมไปว่าเคยมีพวกนี้อยู่)

ผีเสื้อคุราิปิก้า : เฮ้ เจ้าหมาเบ๊อะ
หมาน้อยเลโอลีโอ : ( เหม่อ )
ผีเสื้อคุราปิก้า : ไอ้หมาบ้า ไอ้หมางี่เง่า ไม่ได้ยินหรือไง
หมาน้อยเลโอลีโอ : ( รู้สึกตัว ) โทษที
ผีเสื้อคุราปิก้า : เหม่ออะไรของแำกฟ่ะ
หมาน้อยเลโอลีโอ : ดูฟิคที่ Bxyzic กะ Tanuki สาด( แต่ง )กันเพลินไปหน่อย
ผีเสื้อคุราปิก้า : รู้สึกจะสาด( แต่ง )กันมั่วไปหน่อยแล้ว
หนุ่มน้อยบืสเก็ต : ในที่สุดหนู(!?)ก็ได้น้ำในตำนานมาแล้วมันช่างยากเย็นยิ่งนัก อุตสาห์โทรไปสั่งกับฮอตไซต์ไลน์สายนรก ตั้งนาน( ยากจริิง ๆ ) ทีนี้ชั้นก็จะกลับไปเป็นสาวอีกครั้ง
ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอ : ( มันเคยเป็นสาวมาก่อนเหรอ )
หนุ่มน้อยบืสเก็ต : พวกแกคงคิดสินะว่าชั้นไม่เคยเป็ยสาวมาก่อน
ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอ : ( ไม่เคยแม้แค่จะคิด )
หนุ่มน้อยบืสเก็ต : ก็ได้ชั้นจะเล่าให้ฟัง
ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอ : ( ไม่อยากจะฟัง )
หนุ่มน้อยบืสเก็ตไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นก็ได้เล่าเรื่องไปจนจบ ( ง่าย ๆ ไม่ยุ่งยาก )
ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอ : ( เรื่องมันเป็นยังไงฟ่ะ )
จู่ ๆ ก็มีเสียงยันประตู ( เคาะไม่เร้าใจ )
หนุ่มน้อยบืสเก็ต : ใครฟ่ะมาถีบประตูบ้านตู
หนุ่มน้อยก็เิดินไปที่ประตู...................

Time Up

ฝากต่อด้วย
...

คาเมลคุง Oct 25 2007 16:52

เมื่อหนุ่มน้อยเปิดประตู......... ก็พบว่าเห็นหญิงสาวคนหนึ่งหน้าตาโนเนะ สวยๆผมยาวผูกผม2ข้าง แลวที่สำคัญเธอถือหนังสือสีดำ (คุ้นๆมั๊ยอิอิ) พร้อมเธอพูดว่า ขอโทดค่ะดิฉั้นชื่อ มิสะมิสะ!!!ค่ะ ........
ดิฉั้นจะมาถามอะไรหน่อยคะ

หนุ่มน้อยบืสเก็ต : ถามอะไรเหรอครับ (เสียงแอ๊ฟแมน-*-)
มิสะ: เห็นผู้ชายผมยาวซอยผมสีส้ม สูงประมาณนี้~~~ ชื่อยางามิ ไลท์ รึป่าวคะ.... ...
หนุ่มน้อยบืสเก็ต : -*- ......... เอ่อไม่เลยคับ .....
มิสะ: งั้นขอโทดค่ะ ฉั้นไปหละนะคะ....

จากงั้นหญิงสาวก็จากไป..........-*-

ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอ : ใครมาเรอะ
หนุ่มน้อยบืสเก็ต : ไม่รู้สิแต่สวยเป็นบ้าเลย -*-
ผีเสื้อคุราปิก้า : เฮ้ยบิสเก็ตมันเป็นชายว่าหญิงวะเนี่ยเห็นมองผู้หญิงสวย
หมาน้อยเลโอลีโอ : ..........ไม่รู้ซิ...เอ่..แล้วเมื่อกี้บิสเก็ตเค้าจะเล่าอะไรแล้วนะเอ่อลืมแฮะ -*-

หนุ่มน้อยบืสเก็ต : อ๊า ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

บิสเก็ตตะโกนออกมาด้วยความตกใจเมื่อตนเห็น ข่าวบนหนังสือพิมพ์ ...... ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอ
ก็รีบวิ่งมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น..... ..สิ่งที่เห็นคือ บิสเก็ตนั่งตกเก้าอี้แล้ว อ่านหนังสือพิมพ์

หนุ่มน้อยบืสเก็ต : พวกเจ้าดูนี่ซิหนังสือพิมพ์ออกข่าวว่า
มีเจ้าหญิงชื่อHakuryu กำลังอภิเศก (แต่งงาน) กับ เจ้าชาย TANUKI ที่ว่ากันว่า เจ้าชายทานูกิแอบหนี
ออกมาจากวัง ปลอมเป็นคนธรรมดาแล้วโดนลอบสังหาร ..โดยคนแต่งฟิคชื่อBxyzic -*- แล้ว หลังจากนั้น
องหญิง Hakuryu ใด้ตามหา เจ้าชายTaNUKI ซึ่งตอนพบ องหญิงก็ตกใจจึง รีบเอาศพของเจ้าชายไปที่
เมือง พรอนเทร่า อาณาจักร มิดกาส ประเทศRAGnarok ซึ่งให้นักบวชหลวง ช่วยชุบชีวิตรให้
แล้วเจ้าชายTanuki จึงฟื้นขึ้นมา สมรส(แต่งงาน) กับเจ้าหญิงHakuryu ในทันทีเมื่อถึงเมือง .....
--ซึ่งเจ้าหญิงบอกว่า สถานที่พบศพนั้นมีคนตาย เยอะมาก ซึ่ง เจ้าหญิงก็อดทน~~บลา...บลา....

หนุ่มน้อยบืสเก็ต : โธ่เจ้าหญิงHakuryu ข้าอุส่า ประทับใจท่านตั้งนานทำไมท่าน ถึงแต่งงานกับคนอื่นอย่างนี้
แง้ๆๆๆ

หนุ่มน้อยบืสเก็ตได้มัวแต่เสียใจ.....จน ผีเสื้อคุราปิก้ากับหมาน้อยเลโอลีโอใด้หนีออกไปจากบ้านของบิสเก็ต...
........


---------------------ต่อเลยค๊าฟ อิอิ
-----------------------------------------------------------
เฮ้อคิดมุขแทบแย่กว่าจะไห้ตัวเองฟื้นคิคิคิ แต่ก็ยังมีมมิสะเข้ามาแจมอิอิ
...

Bxyzic Oct 30 2007 21:23

โอ้.......ช่างกล้า...รู้ไหมว่ายุ่งกับคนของใครอยู่เน่...(กล่าวเป็นกระทู้เผากันเองซะแระ) ไม่เป็นไร...เราสูงพอที่จะให้อภัย(เกี่ยวไหม?) กลับมาที่หมาน้อยเลโอลีโอและผีเสื้อน้อยคุราปิก้า..หลังจากที่ทั้งสองคน(?) หนีออกไปจากบ้านของบิสเก็ตเข้าไปในป่า(อีกแล้ววว)
ผีเสื้อคุราปิก้า : นี่เจ้าหมาบ้า
หมาน้อยเลโอลีโอ : ใครบ้าฟ่ะเด๋วปั๊ดกัดซะหรอก(หันไปแยกเขี้ยว)
ผีเสื้อคุราปิก้า : เออๆโทดทีแต่นี่พวกเราจะไปไหนกันล่ะ
หมาน้อยเลโอลีโอ : .....ไม่รู้
ผีเสื้อคุราปิก้า : แล้วนี่เราอยู่ที่ไหนล่ะ
หมาน้อยเลโอลีโอ : ..................ไม่รู้
ผีเสื้อคุราปิก้า : โว๊ยยย แล้วนี่แกรู้อะไรบ๊างงงงงงงงง(ขยี้หัว)
หมาน้อยเลโอลีโอ : .......เค้าขอโษ
แล้วทั้งสองก็หลงอยู่ในป่าปริศนาไร้นาม.....

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
ต่อทีคร้าบบบบบบบ
...

คาเมลคุง Nov 01 2007 17:26

ทันไดนั้น มีเสียง ดังออกมาจากพุ่มไม้ข้างหน้า ...แล้วมีเสียงว่า ดีจ๊า~~

หมาน้อยเลโอลีโอ: ใครหนะ!!

แล้วทันใดนั้น: ก็มีร่างของเด็กผู้หญิงใส่แว่นวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง
หมาน้อยเลโอลีโอ: เธอคือใครหนะ
เด็กผู้หญิง: โอโยะโหย๋ ถามฉั้นเหรอฉั้นชื่อ อาลาเล่ จ้า
หมาน้อยเลโอลีโอ: แล้วที่นี่ที่ไหนเหรอ
อาลาเล่:ที่นี่หมู่บ้านเพ็นกวิ้นจ้า แล้วพวกเธอมาทำอะไรเหรอ ....
หมาน้อยเลโอลีโอ: ...เอ่อพวกเราหลงทางหนะ.
อาลาเล่: เอ่อพอดีตอนนี้ที่บ้านฉั้นว่างนะไปพักกันก่อนมั๊ย ด็อกเตอร์คงไม่ว่าหรอก
หมาน้อยเลโอลีโอ: ด็อกเตอร์...

ขณะที่ทุกคนกำลังงง อาลาเล่ก็จับทุกตัว วิ่งไปณ ที่บ้านของอาลาเล่........


-------------
ต่อเลยค๊าฟ-*-

ติดต่อเรา